FOTOALBUM



Kies een fotoalbum:
Fotoalbum: NIEUW NIEUW NIEUW
Fotoalbum: Varia
0_Joep Keijdener en Tina Vleugels (Klimmen)
1.0_Sjang Keijdener en M.A.H. Schleepen (Wittem)
1.1 Wiel Keijdener en Louisa Sintzen (België)
1.2 Mat Keijdener en Anneke Spaaij (Kerkrade)
2.0 Harie Keijdener en Trine Van Wissen (Valkenburg)
2.1 Huber Keijdener en Tineke Rittersbeek
2.2 Jan Keijdener en Hermien Langenberg
3.0 Hubert Keijdener en Tina van Wissen
3.1 Hubér Keijdener en Riet Jansen (Broekhem)
4.0 Jüp Keijdener en Maria Eussen (Hulsberg)
4.1 Harie Keijdener en Tien Goossens (Valkenburg)
4.2 Sjeng Keijdener en Louisa Horssels (Itteren)
4.3 Sjef Keijdener en Mien Pisters
4.4 Guus Keijdener en Mia Franssen (Heerlerbaan)
4.5 Wiel Keijdener en Corrie Laheij (Broekhem)
4.5.1 Tom Keijdener en Mia Pellemans (Broekhem)
4.5.1.1. Angela Keijdener en Theo Ernst
4.6 Math Keijdener en Lies Coumans
5.0 Math Keijdener en Net Duijkers (Meerssen)
5.1 Michel Keijdener en Lies Dieteren
5.1.1. Theo Keijdener (Neerbeek)
5.1.2.1 Stefan Keijdener en Saskia Thijssen
6.0 Funs Keijdener en Lucie Bruil
7.0 Lei Keijdener en Annie Mounier
8.0 Lambèr Keijdener en Marie Bovens (Valkenburg)
9.0 Guus Keijdener en Leen Stouthart (Emmaberg)
20.0 Hubert Keijdener en Lies Lelkens (Schin op Geul)
20.1 Josef Keijdener en Fien Moonen (Schin op Geul)
20.2 Piet Keijdener en Marieke Reintjens
30.0 Math Keijdener en Mien Kleijnen (Hulsberg)
30.1 Huub Keijdener en José Schoffelen
31.0 Hub Keijdener en Maike Huntjens (Hulsberg)
40.0 Joseph Léonard Keydeners en Jeanne Leclercq
Prins Wiel I en Prinses Corrie Carnaval 2006
Reünie 2006
Wij in de krant
JK en ME

Wij in de krant

U ziet pagina 1 van 1.
Klik op een foto voor een vergroting.

1 

VALKENBURG Een oproep in de rubriek 'Bij de koffie'van het Limburgs Dagblad heeft meteen resultaat opgeleverd. De voormalige Zwitserse automonteur Sjangie Wild van touringcarbedrijf Splendid Cars herinnerde zich dat tijdens de bevrijdingsdagen twee jongens bij hem in de bandenkelder van het bedrijf hadden geschuild. Maar hij heeft nooit geweten wie het waren. Tot zondagmorgen. Toen meldden zich dankzij de oproep in de krant de broers Wiel en Math Keijdener. Inmiddels hebben zij met Sjangie Wild oude herinneringen opgehaald. De broers waren in september 1944 zestien en zeventien jaar. Hoe zij per toeval in de bandenkelder terecht kwamen kan Wiel zich nog heel goed herinneren. Vanaf de Nieuweweg, waar het gezin Keijdener toen woonde, hadden de broers op donderdag 14 september Amerikaanse legervoertuigen en tanks zien rijden over de Rijksweg bij Vilt. Dat was voor hen aanleiding om de bevrijders tegemoet te gaan. Maar in de Wilhelminalaan zagen zij hun weg versperd, toen daar juist op dat moment de laatste brug over de Geul de lucht invloog. Voor de Duitsers was dat net op tijd, want de eerste Amerikaanse soldaten kwamen al naderbij, sluipend van boom tot boom. Meteen daarna begonnen ook de gevechten, hetgeen de broers dwong een veilige toevlucht te zoeken in de bandenkelder. Pas op zondagmorgen van 17 september, toen ook het noordelijke van de Geul gelegen deel van Valkenburg was bevrijd en het Duitse geschut op de Nieuweweg het zwijgen was opgelegd, durfden zij weer naar huis terugtekeren. Men kan zich voorstellen hoe men drie dagen lang in huize Keijdener in angst heeft gezeten.




VALKENBURG - Het echtpaar Harry en Tinie Keydener-Goossens viert zaterdag het gouden huwelijksfeest. Het feest wordt ingezet met een eucharistieviering om 15.oo uur in de Onze Lievevrouwekerk. Gelegenheid tot feliciteren is er van 18.30 uur tot 20.00 uur in de Geulhemermolen. De bijna 75-jarige Harry Keydener, die stamt uit een gezin van negen kinderen, leerde zijn vrouw Tinie Goossens uit Arendsgenhout, nu 73 jaar oud, kennen op de Hulsbergse kermis na de vraag "Hub deer vla heim?". Hij was tot de VUT een vakkundig timmerman. Tinie Goossens werkte tot haar huwelijk als dienstmeisje bij een heerboer. Daarna was zij meer dan dertig jaar werkzaam als keukenhulp in verschillende Valkenburgse restaurants. Tot zijn 36ste jaar voetbalde Harry bij de voetbalclub Walram. Tevens was hij 55 jaar muzikant, eerst bij de harmonie van Walram's Genootschap en daarna bij de Kurkapel. Tinie was dertien jaar lid van de kegelclub KVP.




Het is nu hoogseizoen in Valkenburg en elke dag trekken ook de dancings veel publiek. Ondanks de warmte, want die wordt afgezakt met een koele dronk. Waarvoor dan weer een leger van kelners en serveersters ten dienste van de bezoekers staat. Hierbij een foto van een halve eeuw geleden: het bedienend team van Pavillon-dancing in Valkenburg 1926. Staand van links naar rechts: Guus Keydener, Steyns, Hubert Becker en Louis Brouwer, zittend van links naar rechts Hubert Keydener, Harie Keydener en Gier Kusters.




Klopt, die jonge vrouw met witte bloes heet inderdaad Hoenjet en werkte als serveerster bij 'Schaepkens van St.-Fijt'. De foto, afkomstig uit het album van de vorig jaar overleden Mina Kurvers-Vliegen in Hulsberg moet vóór 1910 zijn gemaakt, zo weet haar kleindochter, Maria Schulz-Eurlings (57) in Heerlen. Want mijn moeder, die de oudste dochter was uit een gezin van dertien kinderen, is in 1914 geboren. en dat was twee jaar na oma's huwelijk met Wim Hoenjet in Hulsberg. Haar meisjesnaam is Maria Keijdener, ook geboren en getogen in Hulsberg. "En inderdaad, voor haar huwelijk werkte ze als serveerster bij dat Valkenburgse hotel," verzekert haar kleindochter. Twee van de vijf vrouwen zijn inmiddels herkend: mevrouw Daemen-Eusings (op stoel) en links Maria Hoenjet-Keijdener.




Judith Keijdener Limburg Kampioen tafeltennis (18 januari 1994)




Land van Valkenburg (eind januari 1987)




Rosie Keijdener ziet Sarah (Limburgs Dagblad 19 april 2005)




LAATSTE AVONDMAAL VAN DE LINDENHORST (Limburgs Dagblad 4 februari 2006) Nog één keer staan moeder Ida Kleijnen (69) en zoon Paul Keijdener (44) samen in de keuken van restaurant De Lindenhorst. Daarna gaat de Valkenburgse zaak definitief op slot. Paul gaat met zijn gezin aan een nieuwe toekomst beginnen in Frankrijk. Haar verstand zegt dat ze zich erbij neer moet leggen dat haar zoon aan een nieuw leven in Frankrijk begint. Maar haar gevoel werkt niet mee. "Als ik straks, bij het desserts , voor het laatst de keuken uit kom om mijn gasten te bedanken dan zal ik best wel even moeten slikken en een traan laten", zagt Ida Kleijnen. Ze werkt samen met haar zoon aan de mise en place voor een van de vijf afscheidsdiners die ze nog voor vaste gasten en vrienden geven. "Natuurlijk maak ik dan ook mijn lievelingsgerecht van tarbot, coquilles en oesters. Daarmee heb ik zoveel succes gehad. Op zaterdag 11 februari koken Kleijnen en Keijdener voor het laatst in De Lindenhorst. Na 35 jaar komt er dan een eind aan het bedrijf, dat eerst een pension was. "In 1979 besloot ik om het pension te veranderen in een restaurant. Er waren te weinig kamers om van te leven en ik wilde graag op een hoger niveau gaan koken", zegt Ida Kleijnen. Ida Kleijnen ging her en der stages lopen, gaf haar ogen goed de kost en ontwikkelde zich snel tot een professionele kok. Omdat ze een natuurlijk talen voor koken had, kreeg haar restaurant al snel een meer dan lokale bekendheid. "Tot mijn verrassing werd ik in 1982 de eerste Limburgse kokkin met een Michelinster." Het was zwaar werken, ook al omdat ze er na een scheiding van haar man alleen voor stond. "Mijn dochter zat in de verpleging. Die is daarmee gestopt om in de zaak te komen helpen. het heeft goed uitgepakt, ze heeft nu een bloeiend cateringbedrijf." In 1990 werd ze uitgeroepen tot de beste vrouwelijke kok van Nederland. Vijf jaar later besloot ze om rustiger aan te gaan doen en nam Paul de zaak over. "Bovendien, twee kapiteins op één schip, dat kan gewoon niet." Het leidde tot koersverandering. Niet langer meer werd het handhaven van de Michelinster het doel. "Valkenburg was niet meer het gastronomisch centrum van Limburg. Van een Michelinster alleen kun je niet leven." De Lindenhorst ging zich meer toeleggen op het geven van kooklessen en relatiemarketing. "Wij waren in Limburg trendsettend op het gebied van kooklessen, nu doet iedere kok het die wat bij wil verdienen", aldus Paul Keijdener. De Lindenhorst werd nog eens verbouwd en gemoderniseerd maar na tien jaar is het heilig vuur er een beetje uit bij Paul en zijn vrouw Marion. "We waren toe aan een nieuwe uitdaging. Die heb ik gevonden in Frankrijk, het land waar ik allang mijn hart aan heb verpand." Vorig jaar kreeg de ambitieuze Keijdener precies wat hij wilde. "In de Gascogne, tegen de Spaanse grens, zo'n veertig kilometer ten zuiden van Toulouse en een uurtje rijden van het vliegveld van Carcassonne ga ik het Château de Barbet leiden. Rond het kasteel liggen drie zwembaden, een 18 holes golfbaan en 150 luxe villa's, waarvan er dertig worden verhuurd", verteld hij in een snel tempo. Niet alleen de droom kasteelheer te worden in zijn favoriete land doet hem besluiten Limburg te verlaten. "In Frankrijk loop je niet steeds tegen die lullige regeltjes aan die in Nederland het bestaan van elke ondernemer vergallen. In Frankrijk mag je genieten en mag je je hoofd boven het maaiveld uitsteken". Op 15 maart begin Keijdener in de Gascogne. Moeder Ida vindt het allemaal prachtig voor haar zoon en zijn gezin. "Maar als ik tien jaar jonger was geweest, dan had ik De Lindenhorst overgenomen en was ik weer gaan koken", zegt ze.